Η θεωρία του κ@λόμπαρου

Η θεωρία του κ@λόμπαρου μπορεί να θεωρηθεί από πολλούς προσβλητική ή αναληθής ή ό,τι άλλο θέλουν. Η αλήθεια, ούτως ή άλλως, είναι υποκειμενική.

Αν παρομοίαζα τη χώρα που ζούμε με κάτι, αυτό θα ήταν ένα κ@λόμπαρο. Την πρώτη ομάδα που συναντάει κανείς είναι οι φουσκωτοί πορτιέρηδες. Αυτό το στερεότυπο, ότι δηλαδή οι χρυσαυγίτες είναι μπράβοι και πορτιέρηδες, με ενέπνευσε για αυτή τη θεωρία. Οι πορτιέρηδες, λοιπόν, είναι έξω από την πόρτα αυτού του καταπληκτικού (εκ πρώτης όψεως) μαγαζιού. Βλέποντάς τους δεν έχεις παρά να κρίνεις αρνητικά το ρόλο τους και την εμφάνισή τους.

Αλλά δεν θα μείνεις εκεί.Θα ανοίξεις την πόρτα και θα μπεις στο εσωτερικό. Εκεί, το μάτι σου θα πέσει πρώτα στη δεύτερη ομάδα. Είναι οι χορεύτριες, οι Ν.Δούλες, που λικνίζονται στις μπάρες στο ρυθμό της μουσικής. "Ωραίο" το θέαμα, το χαρτζιλίκι βγαίνει και με το παραπάνω, αλλά πάλι υπάρχει μια κατακραυγή στο βλέμμα σου. Γιατί το κάνουν αυτό; Δεν μπορούσαν να κάνουν μια κανονική δουλειά;

Η τρίτη ομάδα όμως είναι η καλύτερη και μάλιστα με διαφορά. Είναι οι θαμώνες, οι προοδευτικές δυνάμεις αυτού του μαγαζιού (το οποίο δεν φαίνεται αρκετά καθώς πρέπει τελικά). Τρώνε, πίνουν, χουφτώνουν... τέλεια περνάνε σου λέω! Αν τύχει και τελειώσουν τα λεφτά τους δεν σταματάνε τη διασκέδαση, απλά λένε στο αφεντικό να τους δώσει πίστωση. Και δώσ' του ποτά και δώσ' του πουρπουάρ στις Ν.Δούλες που χορεύουν.

Η τρίτη ομάδα έχει κάποιες μικρές υποομάδες. Άλλοι έχουν πρώτο τραπέζι πίστα, άλλοι πιο πίσω, άλλοι είναι στα πριβέ, άλλοι με ποτάκι στο μπαρ.

Κάθε λίγη ώρα έρχεται στο μαγαζί καινούρΓιο αίμα. Αυτοί θα πρέπει να διαλέξουν τι θα γίνουν, με ποια ομάδα θα πάνε. Με τους βλάκες έξω που χάνουν όλο το πάρτι, με τις χορεύτριες που βγάζουν καλό μεροκάματο αλλά... ή με τους θαμώνες που διασκεδάζουν;

Νομίζω ότι οι επιλογές δεν θα δυσκολέψουν το νέο αίμα να επιλέξει!
Εγώ θα συνεχίσω να είμαι έξω με τα κορόιδα φασίστες που χάνουν το πάρτι. Αλλά όταν δω τον οδοστρωτήρα να έρχεται με φόρα κατά πάνω στο μαγαζί θα κάνω δυο βήματα δεξιά για να μην με πατήσει και με χαρά θα βλέπω το κ@λόμπαρο να διαλύεται και τους μέσα να γίνονται χαλκομανίες.

ΥΓ; Οι συριζοπασόκοι κάθονται πρώτο τραπέζι πίστα, με σπέσιαλ μπουκάλι και ποικιλία, δεν θα σηκωθούν να πάνε στο μπαρ όρθιοι με βότκα λεμόνι (κομμουνισμός). Γι' αυτό μην πανικοβάλλεστε, πασοκ έχουμε, δεν αναστήθηκε ο Λένιν ούτε θα γίνει εκπαιδευτική επανάσταση.

Επιτέλους μια Ελληνίδα αρχαιολόγος, ζητά να μείνουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο Λονδίνο

Αντί να πληρώνουμε τους ευγενείς Βρετανούς, που φυλάσσουν τα κωλομάρμαρα, τους ζητάμε να τα επιστρέψουν !!!

Κάποιοι "ελληναράδες" σαν τη μακαρίτισσα τη Μελίνα Μερκούρη, ζητούν να επιστραφούν τα Μάρμαρα του Έλγιν  (του Έλγιν είναι ρε παλιοεθνικιστές, όχι του Παρθενώνα!) και δεν είναι γλυπτά, αλλά απλά μάρμαρα. Αφού είναι ελληνικά, τι σκατά θα ήταν; Κωλομάρμαρα. Δε φτάνει που μας κάνει την τιμή ...

μια υπέροχη δημοκρατική χώρα να τα συντηρεί, αντί να τους πληρώνουμε, τολμάμε, εμείς, ένα υπανάπτυκτος λαός, απόγονων κάφρων από τη Σαχάρα, να θέλουμε τα Μάρμαρα του Έλγιν, στην Αθήνα !

Επιτέλους, η Ιντιάνα Τζόουνς της αρχαιολογίας, που κατατρόπωσε όλους τους βρωμοελληναράδες που πιστεύουν ότι ο τάφος της Αμφίπολης είναι ελληνικός, έλυσε και το πρόβλημα των "Γλυπτών του Παρθενώνα" (έτσι τα λέμε εμείς οι ταπεινοί ελληναράδες): είναι η μοναδική (εύγε για το θάρρος της) ελληνίδα αρχαιολόγος, όπως μας πληροφορεί η Αμερικανίδα συνάδελφός της που ζει στο ΛονδίνοDorothy King

"οι άνθρωποι στο Βρετανικό Μουσείο την αγαπούν, επειδή είναι η μοναδική ελληνίδα αρχαιολόγος, που υποστηρίζει την παραμονή των Ελγινείων στο Λονδίνο"

Αντί επιλόγου

Βρε καλά όλα αυτά, μπράβο στην Παλαγγιά, μπράβο και στους Άγγλους συναδέλφους της που την τιμούν επειδή είναι η μοναδική που δεν θέλει να επιστρέψουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα στη θέση τους, αλλά,

ένα πράγμα δεν μας αρέσει στην Παλαγγιά: ότι συνεχίζει να εισπράττει το μισθουλάκο της από το ελληνικό δημόσιο. Ότι είναι ΚΑΙ αυτή δημόσια υπάλληλος.

Ναι, έχουν δικαίωμα τέτοια άτομα σαν την Παλαγγιά να μισούν κάθε τι ελληνικό, να εύχονται να μην πηγαίνει τίποτε καλά για αυτή τη χώρα, να χλευάζουν κάθε ελληνικό δημιούργημα, αλλά ρε γαμώτο, ας έχουν τη γενναιότητα να μην παίρνουν το μισθό τους από το γαμημένο το ελληνικό δημόσιο, που μισθοδοτεί χιλιάδες τέτοια φρούτα.

Σε ποιά άλλη χώρα του κόσμου, το κράτος πληρώνει τόσους πολλούς υπηκόους του, για να το μισούν τόσο; Γιατί όλοι οι φορολογούμενοι πρέπει να πληρώνουμε χιλιάδες σαχλαμάρες γραφικούς μισέλληνες καθηγητές πανεπιστημίου; 

Βρε ας πουν ό,τι θέλουν, ας γράψουν ό,τι θέλουν, ας γράψουν βιβλίο για την καταγωγή των Eλλήνων από ουρακοτάγκους, ας πουν ότι η Μακεδονία είναι Αλβανική και το Αιγαίο ανήκει στο Τατζικιστάν και στη Σμύρνη αυτοί που πνίγηκαν ήταν φασίστες που μόλυναν τη θάλασσα, για να δημιουργήσουν μπελάδες στους φιλήσυχους τούρκους δολοφόνους, αλλά τουλάχιστον να μη μισθοδοτούνται από το γαμημένο ελληνικό δημόσιο! Αυτό είναι το μοναδικό θέμα! Αρκετά πληρώνει ο ελληνικός λαός όλον αυτό τον συρφετό των ελληνοφοβικών καθηγητών! Φτάνει γαμώτο. 

Ένας απ΄αυτούς δεν έχει την τσίπα να πει "αφού σιχαίνομαι κάθε τι ελληνικό, δεν θέλω και τα γαμωλεφτά σας ρε σκατοέλληνες"!

Σιχαίνονται όλους εμάς τους Έλληνες, αλλά, τον μισθουλάκο τον παχουλό, τον τσιμπάνε ξεδιάντροπα όλοι αυτοί απ΄το ελληνικό δημόσιο. Και είναι πολλοί γαμώτο. Κι όσο καλύτερα τους πληρώνει το ελληνικό δημόσιο, τόσο πιό πολύ λοιδωρούν την Ελλάδα !

Η εαυτοφοβία ενός πέναλτι

Ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά για το πέναλτι που έστειλε την εθνική μας ομάδα στους 16 του Μουντιάλ, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Και υπογραμμίζω, την εθνική μας ομάδα έστειλε, όχι εμάς όλους. Εμείς δεν κάναμε και τίποτα ούτε θα κερδίσουμε κάτι στην πραγματικότητα. Ή μήπως όχι;
Μήπως κερδίζουμε κάτι κι εμείς οι ταλαίπωροι; Σίγουρα όχι χρήματα. Σίγουρα δεν λυτρώσαμε τις αλύτρωτες πατρίδες. Σίγουρα δεν θα νιώσουμε περισσότερο ασφαλείς στη χώρα μας. Σίγουρα δεν θα βελτιωθεί τίποτα στην καθημερινότητά μας.
Άραγε, μόνο αυτά είναι σημαντικά και μας κάνουν να χαιρόμαστε; Γιατί να είμαστε μονίμως μίζεροι; Ας νιώσουμε λίγο περήφανοι για κάτι. Με μέτρο όμως και χωρίς να ξεχνάμε τις υπόλοιπες προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε στη ζωή μας. Το ποδόσφαιρο, λένε, είναι το όπιο του λαού. Ε ναι, αν πλακωνόμαστε μεταξύ μας για τις παλιο-ομάδες του κάθε πάμπλουτου αλήτη και δεν αγωνιζόμαστε για τη σωτηρία μας και τη σωτηρία της πατρίδας μας, είναι ηλιθιότητα. Αλλά εδώ μιλάμε για την εθνική ομάδα.
Και πάμε τώρα στο δια ταύτα. Πώς μας έχουν εκπαιδεύσει έτσι; Πώς κατάφεραν να μας κάνουν τόσο θύματα, ραγιάδες και εαυτοφοβικούς όταν πρόκειται για κάποιο θέμα που έχει έστω και ελάχιστη σχέση με κάτι εθνικό;
Την αρχή έκανε ο μίζερος και άσχετος εκφωνητής της δημόσιας τηλεόρασης. Έσπευσε να μας πει κατευθείαν ότι πέναλτι δεν υπάρχει, πριν δει καν το replay. Στη συνέχεια μας έδειχναν ένα και μόνο replay (γελοίο) από τα δεκάδες που υπήρχαν, μην τυχόν και καταλάβουμε ότι έκανε λάθος. Όλοι πέσαμε για ύπνο πιστεύοντας ότι ναι μεν αξίζαμε την νίκη αλλά αυτή ήρθε με κάλπικο πέναλτι.

ΥΓ. Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, στην Κύπρο θεωρείτε φασιστικό να βγαίνουν να πανηγυρίσουν επιτυχίες της Ελλάδος! Ο κόσμος φυσικά τους έχει γραμμένους. 

Άνδρες, «άνδρες» και πρότυπα

Από άρθρο του Θ. Γκουρνέλου στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού “PATRIA”

Διάβαζα ένα review για το εξαιρετικό βιβλίο “The Way of Men”του Jack Donovan*, σε μια ιστοσελίδα για τους hipsters και μέσα στην ίδια μέρα έπεσα σε ένα άρθρο σχετικά με το πώς οι αρχαίοι άντρες, ναι άντρες όχι λαοί, ήταν τόσο σκληροί που δεν χωράν στο σήμερα. Το τελευταίο ήταν στην ιστοσελίδα ‘chaos and pain’ η οποία ανεβάζει άρθρα για την προπόνηση με βάρη. Και πάλι οι ίδιοι προβληματισμοί. Ο "μάτσο", ο "παλαιάς κοπής" (old school) άντρας, χωράει στην πολιτική ορθότητα;

Όλοι χαμένοι αλλά η Ελλάδα περισσότερο

Ας είμαστε ειλικρινείς. Κανένα κόμμα δεν πέτυχε τον στόχο του. Μερικοί βγήκαν λίγο χαμένοι, άλλοι πολύ και άλλοι τελείως.
Στην πρώτη κατηγορία χασούρας είναι σίγουρα η ΔΗΜΑΡ, η οποία τερμάτισε 10η, πιο χαμηλά και από τους Έλληνες Ευρωπαίους Πολίτες!!! Από 6,9 να πέφτεις στο 1,3% δεν είναι ήττα, είναι η απόλυτη συντριβή.
Στην ίδια σχεδόν κατάσταση φαίνεται να βρίσκονται και οι ΑΝ.ΕΛ. Τον Μάιο του '12 έλαβαν 11%, ένα μήνα αργότερα 7% και 2 χρόνια μετά έπεσαν στο 3,4%. Με γελωτοποιούς, αποφάγια του Συριζα, φτηνούς λαϊκισμούς και μπόλικο facebook και twitter δεν σώζεις χρεοκοπημένη χώρα.
Το συστημικότατο Ποτάμι παρά την προβολή και την συμπάθεια που δέχτηκε από όλο το σύστημα πήρε ένα 6,6% από χαϊβάνια και χαζογκόμενες που έβρισκαν κουλτουριάρικες τις εκπομπές του Θεοδωράκη. Σε εθνικές εκλογές με πόλωση μάλλον θα ψάχνουμε να το βρούμε κι αυτό.
Για το ΚΚΕ τι να πούμε; Όταν γεράσει πολύ κάποιος πεθαίνει. Στα ίδια έμεινε γιατί μάλλον δεν πέθαναν πολλοί παππούδες τα τελευταία χρόνια...
Το ΠΑΣΟΚ ανήκει κι αυτό στα χαμένα φυσικά, αλλά όχι τόσο όσο πιστεύαμε και ευχόμασταν. Σημαντικό ρόλο στη μη διάλυσή του έπαιξαν οι δημοτικές στις οποίες ο Πασοκικός καρκίνος ξύπνησε. Στις τοπικές κοινωνίες οι δοσοληψίες και οι πελατείες είναι ακόμα υπαρκτές.
Η Χρυσή Αυγή δεν κατάφερε να κάνει το άλμα που ήθελε. Από μια άποψη είναι και αυτή χαμένη παρόλο που αύξησε πολύ τα ποσοστά της.
Η ΝΔ έχασε 5 μονάδες, βγήκε δεύτερη αλλά η ήττα της μετριάστηκε από το όχι καταστροφικό ποσοστό του ΠΑΣΟΚ, από την μη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και από τις περιφέρειες που κέρδισε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κι αυτός χαμένος. Έλαβε τα ίδια και λίγο χειρότερα ποσοστά σε σχέση με τις εθνικές πριν δύο χρόνια. Βγήκε πρώτος απλά και μόνο επειδή η ΝΔ έπεσε! Έπιασε το ταβάνι του και δεν πείθει ότι μπορεί με κάποιον τρόπο να κυβερνήσει.

Best of SYRIZA

Το νεορατσιστικό μόρφωμα

Την επομένη των εκλογών της 18^ης Μαΐου 2014, η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ είχε στο εσωτερικό της έκδοσής της, αναλύσεις για τα αποτελέσματα των εκλογών και το τι κέρδισε ή έχασε το κάθε κόμμα. Στο κάθε επί μέρους άρθρο λοιπόν, υπήρχε η φωτογραφία του αρχηγού του εκάστοτε κόμματος. Στο κομμάτι για το ΠΑΣΟΚ υπήρχε η φωτογραφία του Βενιζέλου, στο κομμάτι για την ΔΗΜΑΡ υπήρχε η φωτογραφία του Κουβέλη, στο κομμάτι για το ΚΚΕ η φωτογραφία του

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΟΥΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΕΝΝΟΚΤΟΝΊΑΣ

Την ίδια περίοδο που εδώ στην Ελλάδα κάποιοι «εθελότυφλοι» και «ραγιαδόφρονες» επιμένουν να επιβάλουν στα σχολικά μας βιβλία μια εξωραϊσμένη και εξωπραγματική εικόνα για την παρουσία των Τούρκων στην ελληνική ιστορία, την ίδια περίοδο που τα ελληνικά μεγάλα κανάλια προβάλουν με μανία κάποια εξωπραγματικά τουρκικά σήριαλ καλλιεργώντας στο ελληνικό κοινό μια απατηλή εικόνα για την σύγχρονη Τουρκία, στην ιδία την Τουρκία έχει προκαλέσει σοκ η δημοσίευση πριν από καιρό μιας αποκαλυπτικότατης έρευνας του ίδιου του τουρκικού Γενικού Επιτελείου σχετικά με την εικόνα που έχουν για τους Τούρκους,πολίτες άλλων χωρών.

19 Μαΐου: Ημέρα Τιμής και Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

Η Γενοκτονία του Πόντου (1916-1923) με περισσότερους από 353.000 νεκρούς αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη γενοκτονία του αιώνα μας. Ο Ποντιακός ελληνισμός από την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας (1461) γνώρισε συνεχείς διωγμούς, σφαγές, ξεριζωμούς και προσπάθειες για τη βίαιη συστηματική και μεθοδευμένη εξόντωση των Ελλήνων. Η συστηματική εξόντωση των Ποντίων ήταν ένα μελετημένο και προσχεδιασμένο έγκλημα.

Η απόφαση πάρθηκε από τους νεότουρκους 1911 απειλώντας τους κατοίκους για την εξόντωσή τους όπου και εφαρμόστηκε κατά την διάρκεια του Αʼ παγκοσμίου πολέμου και ολοκληρώθηκε  από το μουσταφά Κεμάλ Αττατούρκ (1919-1923). Καθημερινά οι χωρικοί που πήγαιναν να δουλέψουν στα χωράφια τους βρίσκονταν δολοφονημένοι. Οργανωμένες τούρκικες συμμορίες λεηλατούσαν κατά τη διάρκεια της νύχτας τις πόλεις και τα χωρία. Εμπνευστής και εγκέφαλος αυτής της επιχείρησης ήταν ο Μεχμέτ Ταλάατ Υπουργός Εσωτερικών της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Καλούσε τις αρχές να μην δείχνουν κανένα έλεος για τους χριστιανούς .Στις ελληνικές περιοχές έκαιγαν και κατέστρεφαν τα χωρία ,έσφαζαν και βίαζαν γυναίκες και παιδιά. Τους χριστιανούς στρατιώτες τους έστελναν στα τάγματα εργασίας κάτω από άθλιες καιρικές συνθήκες με λίγη τροφή και με τόση κακομεταχείριση όπου λίγοι ήταν εκείνοι που επέζησαν.

Στις 19 Μαίου 1919 αρχίζει η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας του Πόντου. Ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στην Σαμψούντα ως απεσταλμένος της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Με την βοήθεια μελών του νεότουρκου στρατού συγκροτεί μυστική οργάνωση με την ονομασία Mutafai Milliye και κηρύσσει μίσος εναντίων των Ελλήνων και σχεδιάζει την ολοκλήρωση της εξόντωσης του Ποντιακού Ελληνισμού που ξεκίνησαν οι νεότουρκοι το 1916.  Οι τρομοκρατίες, τα τάγματα εργασίας, οι κρεμάλες, οι δολοφονίες, οι βιασμοί των γυναικών και των παιδιών  ανάγκασαν τους Έλληνες στρατιώτες να ανέβουν στα βουνά οργανώνοντας αντάρτικο για την προστασία του άμαχου πληθυσμού.

Το Ποντιακό αντάρτικο είχε τον χαρακτήρα Εθνικής Αντίστασης. Με την επικράτηση του Κεμάλ οι διωγμοί συνεχίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση. Τα αδιαβόητα έκτακτα δικαστήρια ανεξαρτησίας όπου καταδίκαζαν και εκτελούσαν την ηγεσία του ποντιακού πληθυσμού. Το τέλος του Πόντου πλησιάζει. Στις 13 Αυγούστου 1923 ο μουσταφά Κεμάλ αναφώνησε θριαμβευτικά «Επιτέλους τους ξεριζώσαμε»

Ξεκίνησε από την Αμερική, έρχεται και στην ΕΛΛΑΔΑ! Δεν ΠΡΕΠΕΙ να φοράμε ΣΤΑΥΡΟ γιατί...

Οι αρμόδιοι ενός κρατικού πανεπιστημίου στην Καλιφόρνια της Αμερικής, διέταξαν μια φοιτήτρια να αφαιρέσει ένα σταυρουδάκι που φορούσε, ενώ εργαζόταν σε μια γιορτή πρωτοετών, για να μην... προσβληθούν οι μη Χριστιανοί!

Πρόκειται για την 19χρονη Audrey Jarvis, που εργαζόταν στην ομάδα φοιτητών «Associated Students Productions» (ASP) του Sonoma State University (SSU), η οποία δήλωσε στο FOX News, ότι ο αρμόδιος της ζήτησε επιτακτικά να βγάλει το σταυρουδάκι που φορούσε, διότι «μπορεί να προσβάλλει τους άλλους, και ότι θα μπορούσε να κάνει τους νεοεισερχόμενους φοιτητές να αισθάνονται ανεπιθύμητοι, ή θα μπορούσε να προκαλέσει στους νεοεισερχόμενους φοιτητές την αίσθηση ότι η ASP δεν ήταν ένας οργανισμός που μπορούν να ενταχθούν”.

Στη συνέχεια και βλέποντας την αντίδρασή της, της είπε να κρύψει το σταυρό κάτω από τη φανέλα της ή να τον αφαιρέσει.

“Αισθάνθηκα προσβεβλημένη γιατί πιστεύω ως χριστιανή γυναίκα ότι έχω δικαίωμα να εμφανίζω την πίστη μου με όποιον τρόπο μου αρέσει εφ ‘όσον δεν βλάπτει κανέναν άλλο. Πληγώθηκα πολύ και αισθάνθηκα σαν η επίσημη στάση του πανεπιστημίου – που μιλάει για ανοχή και ενσωμάτωση σε όλα – να παραβιάστηκε”, δήλωσε η Jervis για τα συναισθήματα που ένιωσε μετά από τις παράλογες εντολές που έλαβε.

Εν τέλει, η κοπέλα κατέφυγε σε δικηγόρο, και ζητά από την διεύθυνση του πανεπιστημίου να της ζητήσει δημοσίως συγγνώμη.

Αυτά βέβαια έγιναν στην… πολυπολιτισμική Αμερική. Μη νομίζετε, όμως, ότι δεν πρόκειται σύντομα να φτάσουν κι εδώ. Η δικτατορία της «πολιτικής ορθότητας» δεν έχει σύνορα!