Εαυτοφοβία! Η παγκοσμιοποίηση σε θέλει εαυτοφοβικό. Όσο απομακρύνεται κάτι από τον εαυτό σου τόσο μεγαλύτερη συμπάθεια πρέπει να νιώθεις γι'αυτό. Όσο πιο μακριά βρίσκεται κάτι ή κάποιος από εσένα τόσο περισσότερο ΔΕΝ ισχύει γι'αυτόν ή γι'αυτό το ίδιο.
Μας έχουν εκπαιδεύσει να ενδιαφερόμαστε για τον εαυτό μας στα οικονομικά θέματα χωρίς να ενδιαφερόμαστε αν πετυχαίνουμε κάτι με δίκαιο και ηθικό τρόπο. Ωστόσο, για άλλα θέματα έχουν καταφέρει να μας δημιουργήσουν τύψεις που είμαστε έτσι και όχι διαφορετικοί.
Ο Έλληνας πρέπει να είναι εαυτοφοβικός. Να δέχεται οτιδήποτε ξένο χωρίς αναστολές και με περίσσια χαρά και ενδιαφέρον. Όσο πιο ξένο και μακρινό ως προς τον δικό του πολιτισμό τόσο περισσότερο ενθουσιασμό πρέπει να δείχνει.
Σε δεύτερο επίπεδο, ως Ευρωπαίος πρέπει να είσαι εαυτοφοβικός, παρέα με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Με αυτούς έχεις μερικά κοινά οπότε πρέπει να βαδίσετε μαζί στον ευατοφοβικό αγώνα.
Σε τρίτο επίπεδο, ως λευκός πρέπει να είσαι εαυτοφοβικός. Εκεί υπάρχει μια καθιερωμένη σειρά αγάπης και θαυμασμού που πρέπει να ακολουθήσεις για να είσαι πολιτικά ορθός. Προηγούνται φυσικά οι μαύροι, μετά οι Αραβο-σιμιτο-μογγολο-ινδικές φυλές, και στο τέλος οι πιο μακρινοί Ασιάτες. Για άλλες φυλές όπως π.χ. οι ιθαγενείς της Αμερικής (Ινδιάνοι) δεν πρέπει να κάνουμε πολλές αναφορές γιατί ο εαυτοφοβικός κόσμος μας μπορεί να κατανοήσει ποιο θα είναι το μέλλον του. Θα έχουμε την τύχη των Ινδιάνων αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξυπνούν τα "ξενοφοβικά" μας ένστικτα!
Σε ένα τέταρτο επίπεδο θα χρειαστεί να κριτικάρουμε τους εαυτούς μας ακόμα και για το ότι ανήκουμε σε ένα από τα δύο φύλα!
Όλα αυτά όμως ισχύουν για τους εαυτούς μας και όχι για τους άλλους. Ο ομοφυλόφιλος μπορεί να κριτικάρει και να μισεί τους ετεροφυλόφιλους, ο μαύρος τους λευκούς, ο Ασιάτης τους Ευρωπαίους, ο Βαλκάνιος τους Έλληνες. Όσο πλησιάζει η σύγκριση στον εαυτό μας τόσο μεγαλύτερη εαυτοφοβία υπάρχει, ενώ όσο απομακρύνεται τόσο λιγοστεύει ή εξαλείφεται.
Μας έχουν εκπαιδεύσει να ενδιαφερόμαστε για τον εαυτό μας στα οικονομικά θέματα χωρίς να ενδιαφερόμαστε αν πετυχαίνουμε κάτι με δίκαιο και ηθικό τρόπο. Ωστόσο, για άλλα θέματα έχουν καταφέρει να μας δημιουργήσουν τύψεις που είμαστε έτσι και όχι διαφορετικοί.
Ο Έλληνας πρέπει να είναι εαυτοφοβικός. Να δέχεται οτιδήποτε ξένο χωρίς αναστολές και με περίσσια χαρά και ενδιαφέρον. Όσο πιο ξένο και μακρινό ως προς τον δικό του πολιτισμό τόσο περισσότερο ενθουσιασμό πρέπει να δείχνει.
Σε δεύτερο επίπεδο, ως Ευρωπαίος πρέπει να είσαι εαυτοφοβικός, παρέα με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Με αυτούς έχεις μερικά κοινά οπότε πρέπει να βαδίσετε μαζί στον ευατοφοβικό αγώνα.
Σε τρίτο επίπεδο, ως λευκός πρέπει να είσαι εαυτοφοβικός. Εκεί υπάρχει μια καθιερωμένη σειρά αγάπης και θαυμασμού που πρέπει να ακολουθήσεις για να είσαι πολιτικά ορθός. Προηγούνται φυσικά οι μαύροι, μετά οι Αραβο-σιμιτο-μογγολο-ινδικές φυλές, και στο τέλος οι πιο μακρινοί Ασιάτες. Για άλλες φυλές όπως π.χ. οι ιθαγενείς της Αμερικής (Ινδιάνοι) δεν πρέπει να κάνουμε πολλές αναφορές γιατί ο εαυτοφοβικός κόσμος μας μπορεί να κατανοήσει ποιο θα είναι το μέλλον του. Θα έχουμε την τύχη των Ινδιάνων αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξυπνούν τα "ξενοφοβικά" μας ένστικτα!
Σε ένα τέταρτο επίπεδο θα χρειαστεί να κριτικάρουμε τους εαυτούς μας ακόμα και για το ότι ανήκουμε σε ένα από τα δύο φύλα!
Όλα αυτά όμως ισχύουν για τους εαυτούς μας και όχι για τους άλλους. Ο ομοφυλόφιλος μπορεί να κριτικάρει και να μισεί τους ετεροφυλόφιλους, ο μαύρος τους λευκούς, ο Ασιάτης τους Ευρωπαίους, ο Βαλκάνιος τους Έλληνες. Όσο πλησιάζει η σύγκριση στον εαυτό μας τόσο μεγαλύτερη εαυτοφοβία υπάρχει, ενώ όσο απομακρύνεται τόσο λιγοστεύει ή εξαλείφεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια με άσεμνο περιεχόμενο λογοκρίνονται.